Dictionair
1
rizzeltaot veur 't woord pries

pries 


zelfstandeg naomwoord  (m.)

zn.  (m.)

oetspraok / ipa
ipa
/pʀiːs/

miervoud
mv.
prijze
verkleinwoord
vkw.
prijske
etymologie
etym.
‹1277› Vreugmiddelnederlands Vreugmid.ned. priis
< Frans Fra. prix

1. prijs

Grammatica
grammaticaol gebruuk vaan 't zelfstandeg naomwoord pries
lidwäörd
bepaold lidwoord bep.lidw.
de pries
oonbepaold lidwoord oonbep.lidw.
'ne pries
bezitteleke veurnaomwäörd
1e persoen inkelvoud 1e pers. iv.
miene/m'ne pries
2e persoen inkelvoud 2e pers. iv.
diene/d'ne pries
3e persoen inkelvoud 3e pers. iv.
ziene/z'ne pries
häöre/'re pries
1e persoen miervoud 1e pers. mv.
euze pries
2e persoen miervoud 2e pers. mv.
eure pries
3e persoen miervoud 3e pers. mv.
hunne pries
aander veurnaomwäörd
aonwijzend veurnaomwoord aonw.vnw.
deze / dee pries
betrèkkelek veurnaomwoord betr.vnw.
de pries dee ...
Rijmwäörd
80
wäörd gevoonde die rijme op pries
1
gries ies lies mies ries wies
2
anies bewies inlies pelies polies servies vernies verwies weegwies
3